De kinderen die nu geboren worden,
zijn afgestemd op een verfijndere, zachtere, hoger afgestemde bewustzijnslaag.
Ze voelen sneller.
Dieper. Intenser.
Niet omdat ze kwetsbaar zijn,
maar omdat ze zuiver zijn.
Waar wij nog zijn opgegroeid in een wereld van enkelvoudig bewustzijn,
van doen, doorzetten en aanpassen, komen zij binnen met een andere trilling.
Ze pikken feilloos op wat klopt en wat niet:
Wie echt aanwezig is en wie slechts aanwezig lijkt.
Waar ze werkelijk ontvangen worden en zichzelf kunnen zijn of zichzelf terug moeten houden.
Waar ze achterover kunnen leunen en ontspannen en hun aanwezige alertheid los kunnen laten.
Deze kinderen vragen niet om strengere regels.
Niet om vasthouden aan oude protocollen, bijvoorbeeld over veilig slapen.
Niet om meer structuur.
Wel om aanwezigheid.
Echte aandacht.
En verbinding.
Zachte subtiele afstemming.
Dit kind, vandaag, in deze omgeving.
Ze nodigen ons uit om opnieuw te kijken.
Opnieuw te leren voelen en samen met hen afgestemd te raken
op het nieuwe multidimensionale bewustzijn.
Om gedrag te beschouwen als de communicatie van het kind
en te kijken en voelen op de lagen daaronder.
Om te luisteren naar signalen die subtieler zijn dan woorden.
Om te durven vertragen, niet te doen, te regelen, te zorgen.
Maar te zijn.
Nieuwe kinderen vragen nieuwe ogen.
Het nieuwe multidimensionale bewustzijn vraagt een nieuwe manier van kijken.
En precies daar begint het verschil dat jij kunt maken.
Ben jij klaar om anders te kijken naar kinderen, anders te kijken naar het gedrag van kinderen, anders te gaan opvoeden?
